to dos los emos

mahigit isang buwan na rin akong walang communication sa aking pamilya sa pinas. walang tawag, walang text, walang sulat..kahit anong balita wala na akong masyadong balita tungkol sa kanila. kung apektado ba sila ng mga nagdaang bagyo? nasa mabuting kalagayang ba silang lahat? panalangin ko lang kay Big Bro. na nasa mabuting kalagayan ang aking pamilya.

hindi naman ibig sabihin na kinalimutan o pinabayaan ko na ang aking pamilya. sa katunayan, buwanan parin naman akong nagpapadala ng pera na pambili ng mga kailangan nila sa bahay. pero sapat kaya sa kanila iyon? masaya ba sila sa ganong bagay na lamang?

may pangako sa aking pamilya. isang pangako na nakatatak na sa kanilang isipan. tuwing tumatawg ako sa amin, hindi nawawala ang katanungan na nasaan na? kailan ito uumpisahan? kadalasan dinadaan ko na lang sa pabirong salita o kaya binabaling sa ibang usapan upang maka-iwas sa usaping ito. hindi ko pa ito kaya.

ayaw ko silang biguin kaya akoy nagsusumikap sa pagtratrabaho at naghahangad na din ng mas magandang trabaho. minsan dumarating yung punto na gusto ko ng bumitaw sa aking pangako pero wala na akong magagawa, kailangan ko itong tuparin. mahirap naman bawiin yun lalot nat para sa sariling pamilya ko ito.

kaya ngayon, mas pinili ko munang manahimik para mapag-isipan ng mabuti ang mga gagawin kong hakbang tungo sa katuparan ng pangakong iyon. ayaw ko munang makarinig ng mga katanungan mula sa kanila at ayaw ko munang magbitiw ng salita. wish ko lang na sana sa pagbuka ng aking bibig ay may masasabi na ako sa kanila na magandang balita.

bahala na si batman……….

i miss u

ala una y medya ng hapon kanina nang ako’y lumayas sa trabaho. diretso sa bahay tulugan... kumain ng patago.. nagbukas ng taptap. pindot dito, pindot doon hanggang sa ako’y dalawin ng antok at nakatulog…nag ring ang aking celfon. tumawag ang isang mabaho…hindi na ako ulit nakatulog pa….bumalik sa harap ng taptap..binasa ang isang pm ng isang umiibig mula sa sharjah heheeh.(offline na xa)…binuksan ang online radio..genre, lab songs..ayus db?..walang makakulitan sa chat, sa fezbuk at sa plurk…hanggang sa akoy humiga ulit….tinitigan ang kisame..napapangiwi at napapangiti sa bawat musica na naririnig dahil narin sa mensahe na ipinapahiwatig nito…may tama!..lolz….napunta ang aking kaluluwa pabalik sa pinas…sapul! nakaramdam ako ng homesick.....magdadalawang taon na ako dito sa ibang bansa... hindi pa ako nagbabakasyon. umuwi na ako isang beses pero hindi naman iyun bakasyon (emergency leave)…marami na akong na mi-miss sa pinas..mga tao, bagay at hayop..lolz..hanggang ngayon, hindi pa ako nakakapag desisyon kung uuwi ba ako sa buwan ng ?????? upang magbakasyon ng bongga?…maraming mga tanong at dahilan na pumipigil sa akin….dahil walang pamasahe?...pinapa-uwi ba ako ng aking pamilya?.....o sadyang may hindi maiwanan lalo nat magpapasko na?...nyahahahaha…..ramadan…ramadan…..sana matapos ka na at makapasyal na ako(kami ng bebe ko)……para matanggal na rin ang pagka boring at pagka abnoy ko….

Dahil sa labis na pag-iisip sa pinas…namiss ko sila….

TABO – dati tabo ang ganagamit ko sa paliligo at paghugas ng pwet na may tae. dito buksan ko lang ang gripo makakaligo at mahuhugasan na pwet ko. walang kachalens chalens. ba!....iba parin kasi ang tabo. sa tabo pwede kang tumae, eh sa gripo pwede ka bang tumae?

LAMESA - sa sobrang sikip ng aking kwarto, ang lamesa ay walang pwesto. tuwing ako kakain, sa sahig lang at diyaryo lang ang sapin sabay tapon pagkatapos kumain. iba parin pag sa lamesa kakain. pwedeng magtago ng ulam sa ilalim.

ALAK – bihira lang akong makatikim ng alak ngayon. kung nakakatikim man, ito’y patago at linibre lang din ako. mahal at mahirap bumili ng alak dito.

ELECTRIC FAN – sa trabaho at sa bahay maghapon/magdamag nakabukas ang a/c. hindi kasi kaya ng power ni EF ang init dito sa disyerto. pero bakit hanggang ngayon hindi pa ako pumuputi kahit laging nakakulong sa malamig ng kwarto?hehe..sa elctric fan, mas mababa ang konsumo ng kuryente kumpara sa a/c.

TV – wala akong tv dito. sa taptap lang ako nanood. kung minsan dumadayo pa ako sa kabilang bakod makapanood lang ng may bukas pa at only you sa tfc.lolz…(crush ko kasi si dimples romana pero hindi ko parin ipagpapalit si b2..hehehe)..yung tv may remote, pero yung taptap wala! (kaya wag kang magtaka kung napapansin mong hindi ako marunong gumamit ng remote ng tv niyo...hahaha)

mahigit isang taon na ako dito sa uae. ilang beses narin akong umiyak, nalungkot, nasaktan, nadapa, niloko, nagpadala ng pera (dapat lang), bumili ng pagkain at mga gamit. kung hindi sana ako umiyak, nalungkot, nasaktan, nadapa, niloko, nagpadala ng pera at bumili ng pagkain at mga gamit, malapit na sana akong maging...................…toinkz..hehehe.lolz....

supalpal

sa trabaho, hindi natin maiiwasan na makasama yung mga taong nagmamagaling. yung tipong akala nila sa kanilang sarili eh alam na nila lahat ng bagay, sila ang boss, sila ang nasusunod, sila lang ang marunong pero kung tutuusin sila naman pala ang mga taong walang laman ng utak

tahimik akong tao pero hindi lahat ng panahon ay tatahimik na lang ako sa isang tabi at basta na lang magpapaapi sa mga taong walang masyadong alam sa trabaho. marunong din akong lumaban. kaya kong ipagtanggaol ang aking sarili lalo na’t alam ko na tama ang aking mga ginagawa at sila ang mali.

pinoy ako! palaban!

kaya ano ang napala mo? supalpal ka kay amo!

Kahapon, Ngayon at Bukas

kahapon....

Ngayon.....

Bukas.....

"ang sugat naghihilom sa tulong ng isang band aid at awit ng pagmamahal pero masakit masaktan"..pag (ong)

magulo

magulo ang isipan ko ngayon. sinumpong na naman ako ng ewan… maraming bagay ang gusto kong gawin pero hindi ko alam kung paano ito gagawin at kung kailan ko ito uumpisahan... ang mga nakaraan pilit bumabalik sa aking alaala na hindi ko alam ang dahilan. gusto ko siyang kausapin pero bakit pa? kung mahal niya ako bakit niya ako niloko, iniwan at hindi na binalikan…wag ka nang umasa pa....... sana dalawa na lang ang puso ko, kung masira o breakdown ang isa, may nakahandang reserba. hindi na ako bata pa, ilang taon na lang malapit na akong mawala sa kalendaryo at baka pati dito sa mundo magbye bye na rin ako..... wag naman sana dahil may mga pangarap pa akong gustong matupad…. saan ba talaga ako papunta? sa kaliwa, sa kanan o sa biglang liko na lang.? bakit hindi na lang diretso lahat ng daan? malaki ang expectation sa akin ng aking ina. pero paano kung hindi ko yun maabot o matupad? magiging masaya ba ako at siya? masaya ako sa tingin ng karamihan pero sa loob ng maskara ay lungkot ang nadarama…….mahirap mapalayo……. maraming sakripisyo….. pagod na pagod na ako…………kung wala lang akong pangarap………susuko na ako….

bakit ang buhay ko sadyang napakagulo? magulo ang makitid kong utak…..windang…tuliro…..ek ek ako ngayon…kasi naman………..takte nauso pa!

Huling Halik

Malalim na ang gabi.

Sa ilalim ng liwanag ng buwan at ng patay-sinding bumbilyang pinapaligiran ng mga gamu-gamo, tuluy-tuloy ka lang sa iyong pag-inom. Ako nama’y kinuntento na ang sarili sa mamantikang mani sa ating harapan. Tahimik ang buong kapaligiran maliban sa mga ingay na buhat sa ating munting inuman; ang kalansing ng tansan sa tuwing tatama ito sa lamesa bago tuluyang mahuhulog sa sahig at ang tunog ng maning dinudurog ng mga ngiping nanggigigil lang ang tanging bumabasag sa kapayapaan ng gabi. Ilang minuto na rin ba ang lumipas nang huli tayong mag-usap? Kasabay ng alulong ng isang aso sa may ‘di kalayuan, binaba mo ang isa nanamang bote ng beer na wala na’ng laman. Nagbukas ka muli ng isa pang bote. Pang-ilan mo na ba ‘yan? Ako naman ay nagpatuloy lang sa pagpapak ng ating pulutan. Halos maubos ko na ang laman ng platito. Matapos pa ang ilang sandali ng walang imikan at ng ilang buwang pagpaplastikan, ako’y nagsalita.

“Itigil na natin ‘to.”

Binaba mo ang iyong bote at tinignan ako nang matagal sa mata.

Sa iyong mga labi namutawi ang isang ngiti.

Lasing na nga ako marahil. Hindi ko matiyak pero nakita ko’ng ngumiti ka.

Dahan-dahan kang tumayo at sa iyong pagtalikod ay napangiti na rin ako. Malamang ay pagod ka na rin.

Sa likod ng makapal na hamog at ng mga luha sa gilid ng aking mga mata, tinanaw kita habang ika’y naglakad palayo—pauwi—hanggang sa takpan ng mga ulap ang mapanglaw na’ng ilaw ng buwan at mga bituin. Hindi na kita nakita nang dagling bumalik ang liwanag sa kalangitan.

Nabaling ang aking pansin sa iyong huling bote. Nakakalahati mo pa lamang iyon. Gamit ang aking nanginginig pa’ng mga kamay, nilapit ko iyon sa aking labi at tinungga ko ang kung ano man ang natira mo roon.

Nilunok ko ang lamang beer ng bote, hanggang sa nasaid ko na ang bawat patak, at ito'y nilapag ko sa mesa. Pagkatapos ay umupo ako at habang nakatingin sa malayo, niyakap ko ang sarili at ako’y tuluyan nang nagpaalam sa iyo.

imelda papin

hoooo! sa wakas. nakabalik din ako dito sa mundo ng kaadikan. ilang araw din akong nawala dahil nawalan ako ng connection. nagbabayad naman ako buwan buwan kaya hindi naman siguro ito dahilan upang akoy kanilang putulan ng ganun ganun na lamang.

nawala nga ako dito sa mundo ng kaadiakan pero sa ibang kaadikan naman ako nawili at nagsayang ng oras. dati pagdating ko galing sa trabaho ay conchuter ang aking kaharap. sa nagdaang mga araw iba na ang aking kaharap at kausap, kalansing ng baso at bote ng alak ang aking kabonding pag sapit ng dilim. mahigpit na ipinagbabawal dito ang pag-inon ng alak lalo kung wala ka sa tamang lugar. pero sabi nga nila mas masarap daw gawin ang bawal, kaya sa bandang madilim na lugar kami tumutungga upang walang makahalata at makakita sa aming ginagawa. mahirap din kasing uminun dito sa aming kwarto dahil hindi naman kami dito lahat ay pilipinong POGI, may ibang lahi kasi kaming kasama kaya ingat ingat lang baka mapunta pa kami sa mga pulis pangkawakan at welcome pinas ang aming bukas...

malaking bagay din sa akin ang pagkawala ng aking connection. nagkaroon ako ng attention sa aking sarili. mas nabigyan pansin ang mga problema lalo na ang aking buhay pag-ibig...dati kasi, harap lang ako sa aking conchuter, oras at problema ay nakakalimutan ko na. hindi namamalayan, inabot na naman ako ng kasunod na petsa ng buwan dahil sa sobrang kaadikan pati probelma at forget na.

maraming katanungan sa aking puso at isipan ang lumalabas. katanungan na hindi ko alam kung ako ba o dapat siya/sila ang sasagot? marami ang nagsasabi sa akin na huwag ko daw ibigay ang aking buong puso 'pag ako ang magmahal, magtira naman daw ako para sa aking sarili upang hindi ako masasaktan sa bandang huli. sa akin kasi, hindi yun pagmamahal kapag hindi ko ibibinigay ang aking buong puso para sa taong aking minamahal..... okey lang na ako'y masaktan basta ang importante naibigay ko ang dapat kong ibigay...yun ang pagmamahal na walang katumbas na halaga at saya na naipadama sa puso ng bawat isa.....ganun ako pag nagmahal...

ngayon.....hindi ko pa rin alam alam kung sino ang aking dapat sundin? sundin ang sinasabi ng iba na magtira naman daw ako para sa aking sarili o mas susundin ko pa rin ang dikta ng aking puso at isipan na ibibigay lahat sa ngalan ng pag-ibig?

ilang beses na akong nagmahal...ilang beses na rin akong nasaktan.......dahil sa bote ng alak nakakalimutan kita/kayo..........pero hanggang kailan? hindi ako si imelda papin (hindi ako isang laruan)................

tang-inang pag-ibig na uso pa!

Buwan

isang gabi umiiyak ako.........


napatingin ako s buwan.............


sabi nya, " don't cry may magmamahal din sau"..


sumag0t ako sbi ko.."mo0n, kailan, 'pag di na makalipad si PogingBatman?"

ewan....

Kaguluhan sa cbox ng may cbox….

Pajay: gising ka pa lord?....kung oo....e di matulog ka na hoi!...lolz
Pajay: sana mpanaginipan mo si marian rivera kasama ako dre...lolz...para mainggit ka!..lolz...
Poging(ilo)cano : wag kang masyadong managinip baka ako mapanaginipan mo na inagaw ko si marian rivera sa inyo ni pajay...mas lalo kayong maiinggit..lolz..
Pajay: wag naman sana sa panaginip ni LORDCM tayo ang magkasama poging cano...lolz... ang terey!...lolz
LordCM: Putek!!!Natulog lang ako ginulo nyo na bahay ko!!! Lolzz
Poging(ilo)cano: ayun nagising tuloy si panaginip man at may hiling....
Pajay: aanhin mo pa ang UNAN kung gising na si Panaginip man at Batman...lolz...

--------------------OoOo--------------------

Joke naman.....kathang isip at trip lang to.....

LordCM: poging(ilo)cano, pag tinanggal ko ba ang aking isang tenga ano mangyayari sa akin?
Poging(ilo)cano): Eh di hihina pandinig mo!
LordCM: Eh kung tatanggalin ko pa yung isa?
Poging(ilo)cano: eh di wala ka nang marinig kahit ano!
LordCM: mali ka!
Poging(ilo)cano): eh ano?
LordCM: eh di lalabo paningin ko.
Poging(ilo)cano: bakit naman?
LordCM: xempre mahuhulog salamin ko…lolz
Pajay: (sumingit) wheeee...korny...

wala akong magawa eh! epekto lang cgro ng walang lovelyf.....ang hirap naman ng buhey.....walang pera..lahat ala.......ano ba!!!!!!!!!!!!

Unan!

Mensahe mula sa aking FS Msg. Inbox

"hi... napaka unfair mo s frend qo!!!! d aqo mkapaniwala n ikaw pa ang makakasakit s kanya ng matindi!!!!!!umalis k dto ng pinas ok pa tyong lahat pti keo...lam mo b iniiyakan p dn n kim (di tunay na pangalan, kahawig niya kc si kim chiu) ung pillow mo! nasasaktan me para s knya dhil nagbago kn! baket k ganyan??? d ikaw c pogi n nkilala nmin, d ikw ung pogi n minahal n kim sayang ang panahon naghintay xa syo!!!! napaka sama mo!!!!!!!!!!!!!!!!Ang laki ng pnag bago! asan n ung pogi n nkilala at minahal n kim????! sayang lhat ng pnasamahan nti pti keo n kim bigla k nagbago! hai sana masaya k nga! thanks s memories!"

---------------OoO---------------

hindi ako nagbago, ako pa rin ung pogi na kilala mo at minahal ni kim. kung may nagbago man hndi ko na yun kasalanan, itanong mo na lang ang iyong kaibigan kung bakit? nung mga panahong halos madurog ang buhay ko sa dahil sa kalungkutan at kinailangan ng karamay at masasandalan, nasan siya? hindi man lang niya ako dinamayan. masakit un para sa akin kung alam mo lang. umuwi ako jan sa pinas na wala sa oras at ang aking katawan ay parang lumulutang sa kalawakan dulot ng matinding kalungkutan. hinintay ko siya sa aming tahanan upang akoy damayan pero ni anino niya ay hindi ko man lang nasilayan. alam ko rin na may kasalanan ako dahil hindi ko rin siya nadalaw bago ako bumalik dito sa ibang bansa pero dapat mas maintindihan niya ako dahil sa mga problema na aking dinadala. masakit sa damdamin pero kailangang tanggapin. dapat ko munang ilaan ang aking mga oras sa aking pamilya dahil kailangan nila ako at mas kailangan ko din sila...

ang ipinagtataka ko lang, bakit ngayon ko lang siya narinig na umiyak? ngayon lang ba niya n realized na mali siya? masama na ako kung masama, gago kung gago at unfair kung unfair. oo, hindi ako masaya pero pinipilit kung maging masaya para sa aking pamilya...

(si kim ay ang aking gf na iniwan sa pinas more than 1 yr ago)

Pogi, Nasan Ka Na?

hindi ako makakonek sa internet sa mga nakalipas na oras kaya napagpasyahan kung mag foodtrip na lang sana sa loob aking kwarto at kumain ng masarap na doritos, kahit sabihin pa ni yanah at madjik na mas masarap ang lays. langya, pinagkaisahan niyo ako ah! mas masarap pa rin ang doritos noh! kung ipagpipilitan niyo na mas masarap pa rin ang lays niyo kaysa sa doritos ko, “kayo na ang ako, para kayo na ang gwapo!”…lolz..ngunit nang aking buksan ang aking maleta, shetness! ubos n naman pala ang aking stock! ubos na naman ang aking paboritong doritos.

dahil wala akong ibang maisip na gawin, pinagtripan ko na lang na humarap sa aking mahiwagang salamin para kausapin at kumustahin ang aking sarili. ang salamin na iyan ay hindi pagmamay-ari ni boy abunda at hindi rin kay reyna dowager, ang malditang stepmader nina Julio at Julia – ang kambal ng tadhana. kilala niyo ba sila? sa aking pagharap sa salamin, maraming katanungan ang aking tinanong sa aking sarili. bukod sa bakit super pogi ako pag nakahaarap sa kanya kahit bagong gising pa lang ako, paano na lang kaya kung nakaligo at nakabihis na ako, eh di mas lalo na!…swak na swak…sa aking pagmumuni muni, tinanong ko ang aking sarili kung nasaan na ba talaga ako ngayon? may narating na ba ako at kung anu-ano ang mga dapat pang gawin?

mahigit isang taon na ako dito sa ibang bansa bilang OFW. magihit isang taon na rin ang aking pakikibaka, paglalakbay, pagtitiis at paghihirap para sa katuparan ng aking mga pangarap. sa mga panahong iyan, halo halong problema na rin ang dumating….personal, financial, at ang walang kwentang pag-ibig na malufet….tang-inang pag-ibig na uso pa..amf…dahil pursigido ako na makamtan ang aking mga pangarap, hindi ako nagpadala sa mga problemang iyan. rinesulba ko ang mga problema na mag-isa dahil wala namang ibang tutulong sa akin dito kundi sarili ko lang at ang Maykapal minsan tinatawag ko rin si batman... ito ang nagsilbing hamon kung papaano ko harapin ang mga pagsubok sa buhay upang maging matatag at matapang sa bawat hakbang ng aking paglalakbay. hindi madali ang magtrabaho dito sa ibang bansa. kung wala kang lakas ng loob, paninindigan, sipag, tiyaga at hindi marunong magsakripisyo, huwag ka na lang pumunta dahil tiyak talo ka sa pakikipaglaban dito.

masaya ako kung nasaan man ako ngayon….natutulungan ko na ang aking magulang sa usapang financial kahit kunti lang, hindi kagaya noon na kahit piso wala akong naibibigay. natuloy na rin ang aking pagkuha ng sariling bahay kahit rowhouse lang siya at buwan buwan ko na rin hinuhulugan (sa ngayon wala pang nakatira, baka gusto niyong upahan para kikita naman..heheheh). nakakabili na rin ng sariling gamit at hindi na nanghihiram…….iba ang pakiramdam kapag nakikita mo ang resulta ng iyong pinagpaguran na walang natatapakan na ibang tao…ang saya saya talaga! hindi ko pa masasabi na malayo na ang aking narating dahil marami pa akong bagay na dapat tatapusin at aayusin. sabi nga ni nanay, huwag daw muna ako mag-aasawa hanggat hindi ko matatapos ang pangko ko sa kanila. pangako ko kasi sa kanila na ipapagawa ko yung bahay kubo namin para mag mukhang bahay naman at palalagyan ko ng swimming pool sa underground…pressure ako jan ah! di pa kasi nauumpisahan til now, ala pa budget...hahaha..inay, gagawin ko yan in shallah, saka hindi pa ako mag-aasawa kasi kahit isang gelflen wala ako, lagi na lang kasi nila ako niloloko…toinkzz!…

alam kung marami pa akong kakaining kubos at biryani bago ko makamit lahat ang aking pangarap sa buhay. marami pang matitinik na daan ang aking tatahakin at problema na pagdadaanan. kahit ano pa man ang dumating, bagyo, ulan, ambon, lindol, tsunami nakahanda akong labanam yan para sa aking kinabukasan at pangarap gamit ang aking powers…..kasipagan at pananalig sa maykapal…

“pogi…..magsumikap ka…panatilihing nakaapak ang iyong mga paa sa lupa….habang buhay ka, pogi ka…ituloy mo lang ang iyong paglalakbay hanggang sa makamit mo ang tagumpay” - BATMAN....

pebrero

pebrero

araw na naman ng mga puso,

araw ng pagtatagpo,

ng mga nagmamahalang puso

pebrero

malakas ang kita ng sogo, wise, at anito,

kahit kwarto sa kanto pwede na rin basta may pwesto

at magbabayad kayo pagkatapos niyo.

pebrero,

lagi na lang akong ganito

olweyz sugatan o zero tuwing sasapit ang buwan na ito

nakakainggit naman kayo!

pebrero,

sunod na buwan ay marso abril mayo at hunyo

hulyo ,agusto, septyembre at oktobre

nobyembre at sa disyembre uuwi na ako dahil magbabakasyon ako.

INUMAN NAAAA!!!!lolz.

hanggang kailan?

bakit ba kasi ako pinanganak na mabait at matulungin? di na lang kagaya ng mga iba na barombado, gago, mangmang at walang kwenta. siguro pag naging ganun ang aking katangian, malamang wala akong masyadong iniisip at pinoproblema ngayon dahil tiyak ako ngayon ang kanilang pinoproblema.

hanggat meron ako, nakahanda akong tululong sa mga nangangailangan basta gagamitin sa mabuting paraan. di baleng ako ang mawalan basta ang importante nakatulong ako sa kanila. pero ba't yung ibang mga tao ganun? pagkatapos mo silang tulungan, hindi ka na nila kilala. nakuha na nila ang kanilang gusto kaya didededma ka na lang nila. tila para kang poste na lang sa kalsada na dinadaan daanan at mapapansin lang kung may nakasinding ilaw at kung minsan wala pa dahil pundido sadyang pinatay talaga.

alam kung matagal nang inaabuso ang aking kabaitan, pero hanggang kailan?